لیتو گرافی در مقیاس نانو
دوشنبه ۱۵ دى ۱۳۹۳
0 نظر
451 بازدید

لیتو گرافی در مقیاس نانو :

...................................

واژه "لیتوگرافی" در اصل به ساختن اشیاء از سنگ گفته می شد. لیتوگراف عبارت است از تصویری (معمولا روی کاغذ) که از طریق کنده کاری الگو بر روی سنگ آغشته کردن سنگ با جوهر و سپس فشردن سنگ جوهرآلود بر کاغذ به دست می آید.

بسیاری از انواع لیتوگرافی کوچک مقیاس، بیشتر به همین طریق عمل می کنند. در واقع روش های متعارف و متداول به کاررفته برای ساختن تراشه های رایانه های موجود معمولا از لیتوگرافی اپتیکی یا پرتو ایکس بهره می گیرند که در آن یک پوشش اصلی را بااستفاده از روش های شیمیایی و عبور دادن نور از پوشش ساختارهای تراشه ای را می سازند که عملا به کارگرفته می شوند. کار این پوشش مثل چاپ سیلک روی تی شرت است.

لیتوگرافی در مقیاس نانو در واقع نمی تواند از نور مرئی استفاده کند زیرا طول موج نور مرئی حداقل چهارصد نانومتر است لذا ساختن ساختارهای کوچکتر از این ابعاد با استفاده مستقیم از نور مرئی دشوار است. این یکی از دلایلی است که تداوم قانون مور در مقیاس کوچک را مستلزم مهیاسازی روش های به کلی جدیدی می کند.

علی رغم این ها روش های چندی برای انجام لیتوگرافی کوچک مقیاس وجود دارد. یکی از مناسب ترین و ظریف ترین روش هایی از این دست عبارت است لیتوگرافی ریز چاپ که آن را عمدتا جورج وایت ساید و گروه پژوهشی اش در دانشگاه هاروارد ابداع کرده و به انجام رسانده است.

کارکرد این روش همانند مهرهای لاستیکی است که در ادارات بکار می روند.(در این مورد عملا یک سیلیکون لاستیک مانند یا پولیمر اکسیژن به کار می روند). در این جا نقش الگوی مورد نظر روی یک سطح لاستیکی مثل پلیمر سیلیسیم و اکسیژن (که لاستیک مانند است) کنده می شود. سطح مورد نظر را هم با مرکب مولکولی آغشته می کنند این همان نقش هر پستخانه است که جنسش می تواند فلز پلیمر اکسید و یا هر رویه دیگری در قالب مهرهای کوچک مقیاس باشد. مهرزدن کوچک مقیاس گرچه پیچیده ترند اما بسیار ارزان اند و می توان از آن ها نسخه های بی شمار تهیه کرد. این مهرها در ابتدا در مقیاس بزرگتر از میکرون (هزار نانومتری) کار می کردند ولی پیشرفت های اخیر آن ها را به جانب کاربرد در مقیاس نانویی سوق می دهند.

 

منبع : http://www.tebyan.net

نام
ایمیل
متن نظر
عبارت داخل تصویر